Gedichten 1

, , Leave a comment

Ik ben geen kenner van poëzie. Er zijn toch genoeg gedichten of delen van een gedicht die  zijn blijven hangen. Toen ik kennis maakte met het blad Gard Sivik, vond ik daarin de creativiteit van Cornelis Bastiaan Vaandrager. Realistische poëzie, zo uit het leven.

De kroketten in het restaurant

zijn aan de kleine kant.

of

Daar gaat een neef van me, Arie,

Geen volle neef eigenlijk, Arie,

De moeder van Arie ging wel eens vreemd

Omdat mijn oom het niet kon maken.

Ze ging met Chinezen mee,

Wat opschudding verwekte, en Arie.

Er was geen weghalen aan,

Aan Arie.

‘Ha die Arie, hoe is het met hou?’

gard sivik